Mariusz Świdowicz

Nominacja za odkrywanie przed młodym pokoleniem historii Polski za pomocą filmu, muzyki i wspólnej twórczości artystycznej. Za reżyserowanie pełnometrażowych produkcji historycznych, w których uczniowie, rodzice i nauczyciele stają się aktorami, a szkolna społeczność prawdziwą ekipą filmową. Za pielęgnowanie pamięci o Szarych Szeregach i bohaterach Powstania Warszawskiego, rozwijanie muzycznych talentów oraz przekazywanie patriotycznych wartości.

Mariusz Świdowicz pokazuje, jak zaraźliwy jest entuzjazm. Ten związany z warszawskim Zespołem Szkół nr 128 pedagog od lat angażuje społeczność szkolną w przedsięwzięcia popularyzujące historię. Szczególne miejsce w jego działalności zajmuje historia Szarych Szeregów – organizacji, której tradycje pielęgnuje również jako członek Stowarzyszenia Szarych Szeregów, kręgu „Bazylika-Bródno”.

Najbardziej spektakularnym owocem tej pasji są dwa pełnometrażowe filmy historyczne: Szare Szeregi z klasą. Skarb oraz Mały Oddział – Wielka Sprawa. Mariusz Świdowicz stanął za kamerą, powierzając dzieciom, rodzicom i nauczycielom role aktorskie. Uczniowie odwiedzili też Dom Powstańców Warszawskich, gdzie realizowano sceny do jednej z produkcji.

Drugą wielką pasją Mariusza Świdowicza jest muzyka. Założył dziecięcy zespół wokalny „aToMy” oraz zespół śpiewających rodziców. Obie grupy wykonują przede wszystkim polskie pieśni patriotyczne; występują podczas koncertów, uroczystości i wydarzeń rocznicowych. Sam pedagog również komponuje – jest autorem muzyki i słów pieśni Dziś – jutro – pojutrze, która została hymnem Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Szarych Szeregów.

Inicjatywy Pana Mariusza obejmują koncerty patriotyczne, szkolne wieczornice i spotkania z kombatantami. Dzięki nim uczniowie poznają historię okupacji i Powstania Warszawskiego, a następnie sami stają się jej opowiadaczami. Co szczególnie cenne, do udziału w przedsięwzięciach Mariusz Świdowicz zaprasza całe rodziny. Rodzice występują na scenie i grają w filmach razem ze swoimi dziećmi, odkrywając we wspólnej pracy artystycznej nowe możliwości przeżywania i rozumienia historii oraz – przy okazji – budowania więzi ze społecznością, w której funkcjonują.

W przedsięwzięciach Pana Mariusza historia przemawia słowami pieśni, ożywa na filmowym planie, wybrzmiewa we wspomnieniach świadków. Dzięki temu udaje mu się tworzyć zaangażowanie i zainteresowanie faktami, które wcześniej stanowiły jedynie kolejną informację do zapamiętania. Wychowuje pokolenie, które nie czeka, aż ktoś opowie mu historię, lecz samo chce ją zrozumieć i odważnie zabrać głos.