Agata i Tomasz Wrona

Nominacja za stworzenie pełnego miłości i akceptacji domu dla dzieci, które doświadczyły odrzucenia, zaniedbania i trudnych życiowych sytuacji. Za wieloletnie zaangażowanie w rodzicielstwo zastępcze, codzienną troskę o dzieci z niepełnosprawnościami oraz udowadnianie, że rodzinę tworzą przede wszystkim bliskość i gotowość do bycia razem.

Wszystko zaczęło się od wizyty w domu dziecka. Agata była jeszcze uczennicą, gdy po raz pierwszy zetknęła się z rzeczywistością dzieci pozbawionych rodzicielskiej opieki. To doświadczenie pozostało z nią na lata i z czasem przerodziło się w pragnienie stworzenia miejsca, w którym dzieci będą kochane i wspierane. Podczas studiów resocjalizacyjnych zdobywała wiedzę i doświadczenie w pracy z młodzieżą, ale coraz mocniej utwierdzała się w przekonaniu, że chce dać dzieciom coś więcej niż profesjonalną opiekę – prawdziwy dom, własne miejsce na świecie.

To marzenie podzielił jej mąż Tomasz. W 2002 roku wspólnie ukończyli szkolenie dla kandydatów na rodziców adopcyjnych i zastępczych, rozpoczynając drogę, która na zawsze odmieniła ich życie. Dziś tworzą niezwykłą, wielodzietną rodzinę, w której miejsce znalazły dzieci z różnymi doświadczeniami i potrzebami. Wśród nich są osoby z zespołem Downa, autyzmem, ADHD czy płodowym zespołem alkoholowym (FAS). Każde wymaga indywidualnego podejścia i uważności.

Codzienność państwa Wronów to nieustanne godzenie obowiązków, wizyt lekarskich, edukacji, rehabilitacji i zwyczajnych rodzinnych spraw. Nie brakuje w niej zmęczenia, trudnych emocji ani chwil zwątpienia. Jest też jednak miejsce na śmiech i radość z najmniejszych sukcesów. Agata i Tomasz nie idealizują rodzicielstwa zastępczego, przyznają, że bywa im trudno. Jednocześnie deklarują, że po prostu nie mogli wybrać inaczej.

Historia Agaty i Tomasza Wronów pokazuje, że dom to pewność, że istnieje ktoś, kto zostanie, wysłucha, zatroszczy się i nie odwróci wzroku w trudnym momencie. Ich rodzicielstwo wychodzi z potrzeby podarowania miłości i opiera się na bezwarunkowej akceptacji. Zdają sobie sprawę, że dla dzieci, które zbyt wcześnie przekonały się, jak nietrwałe potrafią być relacje, taka obecność może zmienić całe życie.